Wraz z jego budową przebudowano również pierwotne filipińskie oratorium, które znajduje się obecnie za absydą kościoła.
W 1797 roku upadła Republika Wenecka. Na mocy edyktów napoleońskich zakon filipinów został zniesiony, ale w 1821 roku przywrócony. W 1912 roku filipini opuścili Wenecję. 16 czerwca tego samego roku kościół i oratorium przeszły w ręce redemptorystów.
Architektura Fasada Fasada nigdy nie została ukończona. Nad wysokimi drzwiami znajduje się duży fronton z muszlą, symbolem Matki Boskiej. Po obu stronach drzwi znajdują się duże półkoliste nisze.
Wnętrze Wnętrze jest jednonawowe. Po obu stronach znajdują się po trzy kaplice, połączone ze sobą. W niszach widnieją posągi (czterech ewangelistów i czterech świętych) dłuta Giuseppe Bernardiego. Umieszczone powyżej płaskorzeźby przedstawiające sceny z życia św. Filipa Neri są prawdopodobnie również dziełem Bernardiego.
Prezbiterium mały|240px|Prezbiterium z ołtarzem głównym i organami Ołtarz główny jest w stylu barokowym, Wypełniający go obraz (z 1738 roku), oprawiony w ramy z pozłacanej miedzi i srebra, przedstawia sceny biblijne i obrazy Eucharystii.