Oficerowie AEAF zgłosili dalsze zastrzeżenia dotyczące problemów administracyjnych związanych z przydzieleniem jednostek RAF do proponowanej połączonej kwatery głównej. Dowódca AEAF, marsz. Trafford Leigh-Mallory, argumentował, że należy postępować zgodnie z pierwotną rekomendacją – jednocząc amerykańskie i brytyjskie siły powietrznodesantowe, ale pozostawiając jednostki transportu piechoty pod dowództwem AEAF.
Ostatecznie 21 Grupa Armii i AEAF zgodziły się na zalecenie, sugerując jedynie kilka drobnych zmian, które trzeba wprowadzić, a 17 czerwca gen. Harold R. Bull, zastępca szefa sztabu, operacji i planów (G-3) SHAEF, zalecił utworzenie połączonej kwatery głównej wojsk powietrznodesantowych, choć takiej, która nie kontrolowałaby jednostek transportu piechoty.
Powołanie Brereton i aktywacja formacji thumb|Gen. Lewis Brereton Pomimo sprzeciwów, Eisenhower pozostał przekonany o potrzebie istnienia jednego zjednoczonego dowództwa, które kontrolowałoby zarówno siły powietrznodesantowe, jak i jednostki transportu piechoty, dlatego przedstawił swoją propozycję w wiadomościach do gen. George'a Marshalla i gen. Henry'ego Arnolda z prośbą o wyznaczenie oficera USAAF na dowódcę zjednoczonej kwatery głównej.