Julius Engelhardt (ur. 5 czerwca 1899 w Au am Rhein, zm. 14 sierpnia 1944 w Brandenburgu) – działacz Świadków Jehowy w Niemczech podczas II wojny światowej, nadzorca produkcji i dystrybucji publikacji biblijnych w okresie zakazu działalności i prześladowań Świadków Jehowy, więzień i ofiara hitleryzmu.
Życiorys Julius Engelhardt wychowywał się w rodzinie katolickiej. W roku 1913 po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w szkole handlowej, którą przedwcześnie zakończył z powodu jej zamknięcia. W latach 1915–1917 pracował w szpitalu w Rastatt.
W czerwcu 1917 roku został powołany do służby wojskowej, do 109. Pułku Grenadierów w Karlsruhe. Od marca do września 1918 roku brał udział w I wojnie światowej jako sanitariusz na froncie zachodnim. Po wojnie imał się różnych zawodów, w tym handlowca.
Ożenił się w 1928 roku. Miał pięcioro dzieci. W kwietniu 1930 roku po wybuchu Wielkiego Kryzysu, przez cztery lata był bezrobotny. W tym samym roku dołączył do grupy religijnej Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, znanej później jako Świadkowie Jehowy. Jego żona i dzieci pozostały w Kościele katolickim.