Ze względu na dziwaczny strój i ekwipunek strażnicy uznali go za szalonego, albo rozpoznali u niego wczesne objawy tyfusu. Powrócił do zdrowia z pomocą sąsiada, po czym opuścił rodzinne strony. Pod nową tożsamością Kondratiuk pracował na Kubaniu i Przedkaukaziu jako mechanik i pracownik kolei. Osiadł w Nowosybirsku na Syberii w 1927 roku.
Pierwsza książka, prace inżynierskie i uwięzienie Pracując jako mechanik, Kondratiuk ukończył rękopis książki pod tytułem Podbój przestrzeni międzyplanetarnej, poruszającej ruch rakiety i kwestie związane z kolonizacją kosmosu. Zasugerował tam użycie trajektorii procy grawitacyjnej do przyspieszenia statku kosmicznego. W 1925 roku Kondratiuk korespondował z moskiewskim inżynierem Władimirem Wietczinkinem i przysłał mu rękopis. Do tego czasu jego prace pozostawały nieznane w środowisku inżynierów rakietowych. Chociaż książka została entuzjastycznie przyjęta przez środowisko moskiewskie, żaden z wydawców nie chciał wydać takiej pracy. W końcu Kondratiuk zapłacił drukarni w Nowosybirsku za druk 2000 egzemplarzy 72-stronicowego dzieła, a nawet wtedy musiał samodzielnie wykonać skład i obsługę prasy, zarówno w celu zaoszczędzenia kosztów, ale również dlatego, że równania w książce stwarzały problemy dla drukarza.