Kondratiuk dokonał swoich odkryć niezależnie od Konstantina Ciołkowskiego, który w tym samym czasie także pracował nad problematyką lotów kosmicznych; ci badacze nigdy się nie spotkali, ale wymieniali korespondencję.
Wykorzystując swoje umiejętności inżynieryjne do rozwiązywania lokalnych problemów, Kondratiuk zaprojektował w Kamieniu nad Obem ogromny spichlerz o pojemności 10 000 ton (szybko nazywany „Mastodont”), zbudowany z drewna bez użycia gwoździ, ponieważ na Syberii brakowało metalu. Pomysłowość obróciła się przeciwko niemu, gdy w 1930 roku został zatrzymany przez NKWD jako potencjalny sabotażysta. Brak gwoździ w konstrukcji spichlerza wykorzystano jako argument, że inżynier planował jego zawalenie. Kondratiuk został skazany za działalność antysowiecką na trzy lata pobytu w gułagu, ale ze względu na umiejętności wysłano go do szaraszki (ośrodka więzienno-badawczego), a nie do obozu pracy. Tam najpierw rozpoczął pracę nad oceną zagranicznych maszyn górniczych do użytku w Kuzbasie i szybko wywarł wrażenie na kierowniku ośrodka. W okresie wygnania Kondratiuk pracował nad projektami inżynieryjnymi dla rolnictwa i górnictwa.