Nicholas Birns kategoryzuje transfeminizm jako „feminizm, który definiuje termin „trans-” w maksymalnie niejednorodny sposób”Birns, Nicholas, „The Earth’s Revenge: Nature, Transfeminism and Diaspora in Larissa Lai’s Salt Fish Girl”, in Lee, A. Robert (ed.), China Fictions, English Language: Literary Essays in Diaspora, Memory, Story, Rodopi, 2008, p. 161...
Droga transfeminizmu do legitymizacji jako szerszego ruchu była skomplikowana i odmienna od wielu nurtów feminizmu. Marginalizowane transkobiety musiały udowadniać, że ich potrzeby różnią się od potrzeb innych kobiet i że nie czują reprezentowane przez mainstreamowy feminizm. Koyama nawiązuje do tego w swoim „Transfeminist Manifesto”. mówiąc, że kiedy marginalizowana grupa kobiet się wypowiada, inne feministki powątpiewają w ich poglądy i w to, kogo reprezentują. W związku z tym transkobiety muszą wykazać, że ich kobiecość jest równie prawdziwa, jak kobiecość innych i że feminizm może je reprezentować, nie przestając być feminizmem. Przykładem oporu wobec tych prób może być aktywny sprzeciw radykalnych feministek, takich jak Janice Raymond, która nie uznaje transkobiet za kobiety, ani ich wpływu na feminizm. Od debiutu książką The Transsexual Empire Raymond często wraca do tego tematu.
Przypisy
Kategoria:Ruchy i ideologie feministyczne Kategoria:Transpłciowość