Kéthly aktywnie krytykowała reżim.
W latach 1926–1938 była redaktorką czasopisma i wydawcą „Nőmunkás”, pracowała tam od 1920 roku. W międzyczasie regularnie publikowała artykuły w socjaldemokratycznym dzienniku „Népszava”.
W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku Kéthly pracowała na rzecz rozwoju idei wolnych związków zawodowych i praw człowieka. Protestowała przeciwko brutalnemu antysemityzmowi i tłumieniu sprzeciwu przez znajdujący się na coraz bliżej nazistowskich Niemiec reżim Horthyego.
Lata 1944–1945 W marcu 1944 r., gdy wojska niemieckie zajęły kraj, a władzę przejęli Strzałokrzyżowcy, Kéthly ukrywała się utrzymując kontakt z przywódcami zakazanego ruchu socjaldemokratycznego.
Powróciła do życia politycznego w lutym 1945, dwa miesiące przed końcem działań wojennych. Kéthly przyłączyła się po wojnie do reorganizacji Węgierskiej Partii Socjaldemokratycznej i została członkinią jej komitetu politycznego. Została wybrana 2 kwietnia 1945 r. członkinią Tymczasowego Zgromadzenia Narodowego.