Popularna wśród mas, ze względu na swoje nieustraszone wystąpienia polityczne, została w wyborach parlamentarnych w listopadzie tego samego roku przywrócona na dawne miejsce w parlamencie i w ciągu kilku miesięcy wybrano ją wicemarszałkiem węgierskiego zgromadzenia ustawodawczego, jak również przewodniczącą frakcji socjaldemokratów w parlamencie. Redagowała również czasopismo „Világosság”, dołączyła do panelu redakcyjnego „Szocializmus” i pełniła różne funkcje w organizacjach społecznych.
Po wyborach W pierwszym demokratycznie wybranym parlamencie w historii Węgier w 1945 roku zwycięscy komuniści głosili poparcie ideałów demokratycznych i pracę na rzecz odbudowy narodu, w ramach szerokiej koalicji antyfaszystowskiej z socjaldemokratami. Jednak wkrótce, przy wsparciu Związku Radzieckiego, zdominowali władze państwowe i w ciągu trzech lat stworzyli jednopartyjne państwo. Kéthly sprzeciwiała się naciskom komunistów.
W kwietniu 1946 r. udała się do Londynu, a w czerwcu 1947 r. na Międzynarodową Konferencję Socjalistyczną do Zurychu, gdzie śledziła rozwój sytuacji w globalnej społeczności demokratycznego socjalizmu.