Pomimo zachęt ze strony zagranicy, Kéthly nie była w stanie powstrzymać rozwoju władzy komunistycznej na Węgrzech. Odizolowana, nie mogła powstrzymać sfałszowanych przez komunistów wyborów, które gwarantowały porażki takich partii demokratycznych jak jej własna, a jej protesty nie miały większego znaczenia dla zdemoralizowanej opinii publicznej. Jej głos miał również niewielki wpływ na rosnącą liczbę jej kolegów socjaldemokratów, którym udało się przekonać, że połączenie ich partii z komunistami jest nie tylko nieuniknione, ale wręcz pożądane.
18 lutego 1948 roku Kéthly została usunięta z kierownictwa Partii Socjaldemokratycznej na zwołanym nagle spotkaniu jej kierownictwa, natomiast w kongres partyjnym pozbawił ją członkostwa. W czerwcu tego roku prokomunistyczni socjaldemokraci połączyli się z komunistami, tworząc nowy i całkowicie zdominowany przez komunistów podmiot – Węgierską Partię Robotniczą. Kéthly należała do niewielkiej grupy socjaldemokratów, którzy ryzykowali własnym bezpieczeństwem, odmawiając uznania tej fuzji.