2 listopada, pod jej nieobecność, została mianowana delegatką do Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Następnego dnia jej partia zaproponowała ją jako ministrę stanu w rządzie koalicyjnym. 3 listopada Imre Nagy ogłosił szczegóły dotyczące swojego rządu koalicyjnego, w skład którego wchodziła m.in. Kéthly.
4 listopada 1956 roku po wkroczeniu wojsk radzieckich na Węgry, rząd Nagya został obalony.
Z Wiednia Kéthly poleciała do Nowego Jorku na posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego ONZ. W imieniu demokratycznych Węgier wystosować apel przed specjalną sesją Rady Bezpieczeństwa ONZ, choć nie przyniosło to większych rezultatów; sprzeciwiała się też opiniom jakoby powstanie wybuchło z powodu zagranicznych akcji wywiadowczych czy ingerencji Radia Wolna Europa.
Na wygnaniu Kéthly potępiła egzekucję Nagya. Osiedliła się jako polityczna emigrantka w Brukseli. Reprezentowała tam główne węgierskie emigracyjne organizacje socjaldemokratyczne i ruchy robotnicze.