Wśród uprawnień rządu Republiki wymienić należy:
zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego kraju, w tym również dysponowanie siłami zbrojnymi (art. 76); przedkładanie spraw do rozpatrzenia przez parlament (art. 77); stosowanie prawa łaski (art. 78); sygnowanie pieczęcią aktów prawnych (art. 79); prowadzenie negocjacji z państwami obcymi i podpisywanie traktatów (art. 80); składanie parlamentowi sprawozdania finansowego z wykorzystania środków przez poszczególne departamenty (art. 81); mianowanie i odwoływanie: oficerów, ministrów, ambasadorów, komisarzy skarbu narodowego, prefektów państwa, przewodniczącego, oskarżyciela publicznego i pisarza Trybunału Najwyższego, głównego poborcy dochodów Republiki (art. 82); uprawnienia karne dotyczące aresztowania i przesłuchiwania podejrzanych o spisek (art. 83).
W składzie Dyrektoriatu funkcjonować miały cztery ministerstwa:
spraw zagranicznych i wojny; sprawiedliwości i policji; finansów, handlu, rolnictwa i rzemiosła; nauk, sztuk pięknych, budowli publicznych, mostów i dróg.