był znany jako Państwowy Fizyko-Techniczny Instytut Rentgenologiczny w Piotrogrodzie, a następnie Państwowy Instytut Fizyko-Techniczny przy Najwyższej Radzie Gospodarki Narodowej w Leningradzie. Wskutek czynnej działalności Ioffego, w tym jego listu do Przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych ZSRR Wiaczesława Mołotowa w 1938 roku, Instytut otrzymał nową przynależność instytucjonalną i w 1939 roku zmienił nazwę na Leningradzki Instytut Fizyko-Techniczny Akademii Nauk ZSRR, a w 1960 roku uzyskał imię A.F. Ioffego w nazwie. Zmiany nazw i zakresu pracy powodowały zmiany w wysokości płac, ale również zmiany w zatrudnianiu w Instytucie. mały|Znaczek pocztowy z 2018 roku upamiętniający 100-lecie Instytutu Ioffego W początkowych latach swego istnienia Instytut zatrudniał wybranych aspirantów, którzy trafiali tam od razu po ukończeniu studiów na Leningradzkim Uniwersytecie Państwowym, na stanowiskach inżynierów i starszych inżynierów, głównie dla nieco większego uposażenia z powodu niskiego stypendium na uczelni. Upolitycznienie Instytutu przez Ioffego przyniosło też skutki tragiczne, wskutek Wielkiego terroru w ZSRR w 1939 roku około połowę pracowników placówki aresztowano, wielu z nich pozbawiano wolności i brutalnie przesłuchiwano w więzieniach NKWD, zmuszano do pracy w obozach Gułagu, a także rozstrzeliwano.