W Szwajcarii Wybuch I wojny światowej zastał rodzinę Bartoszewiczów w Szwajcarii. Tam spędzili cztery najbliższe lata. Po przybyciu do Genewy natychmiast rozpoczął prace społeczne. Jako jednemu z pierwszych emigrantów zaczął inspirować się myślą, że należy zacieśnić i zorganizować Polonię. Celem tych działań miało być wyrabianie właściwej opinii politycznej dla utrzymania łączności z krajem, dla samopomocy prawnej i materialnej oraz niesienia pomocy ofiarom wojny, a przede wszystkim dla akcji propagandowo-politycznej. Realizując te zamysły, należał jako organizator i czynny członek do szeregu komitetów i stowarzyszeń wojennych w Szwajcarii. Był wiceprezesem genewskiego stowarzyszenia Ognisko, które skupiało znaczną część Polonii. Od początku brał udział w sekcjach Pour les affaires polonaises i Commitée Internationale de la Croix Rouge, która była pierwszą komórka organizacyjną Polskiego Czerwonego Krzyża. Był członkiem rady stowarzyszenia La Pologne et la guerre, komitetu informacyjno-wydawniczego (założonego przez prof. Jana Kucharzewskiego).