Swoją historię kończy opowieścią o powojennej Kubie, o ogromnym wpływie Amerykanów i powrocie do rozczarowującej rzeczywistości.
Znaczenie twórczości Miguela Barneta Elżbieta Skłodowska określa Miguela Barneta jako pioniera literatury o charakterze świadectwa w Ameryce Łacińskiej i uważa go za jednego z najważniejszych twórców współczesnej literatury kubańskiej. Jego dorobek obejmuje poezję i badania etnograficzne, jednak rozgłos zdobył głównie dzięki swoim narracjom. Skłodowska zauważa jedną charakterystyczną cechę występującą w każdym rodzaju jego twórczości – według niej Barnet skupia się na wydobyciu historii społeczności kubańskiej, autoanalizie egzystencjonalnej jej marginalnych członków i autoekspresji za pomocą spontanicznego języka mówionego. Autorka zwraca również uwagę na istnienie pewnego związku pomiędzy Biografią i pikareską – obecność narratora-bohatera i jego specyficzny, prosty humor. Oprócz analizy samego gatunku, Skłodowska docenia umiejętne wykorzystanie narzędzi badań etnologicznych i kunszt pisarski samego Barneta. Według niej, autorowi udało się doskonale ominąć swoje własne ego. Ponadto, wykazał się on dobrą znajomością realiów danej epoki i naturalną zdolnością uchwycenia subtelności języka mówionego.