Wszyscy nosili kierpce, które dla większej trwałości konserwowali sadłemJedynie Surovec kupił buty od szewca w Valaskiej, ale wkrótce sprezentował je karczmarzowi w Tisovcu, ponieważ nabawił się pęcherzy. Zachowała się także informacja, że jemu z kolei bliżej nieznana dziewczyna z nieistniejącej współcześnie osady drwalskiej Kamov nad Czarnym Hronem podarowała koszulę, chustę i śliniak własnego wyrobu.. Ich uzbrojenie składało się z muszkietów, rusznic, pistoletów i ciupag, w zależności od konkretnego przypadku zakupionych już wcześniej albo zdobytych w walce. Rany również opatrywali szczenięcym sadłem. Zdobyte dobra częściowo pożytkowali na potrzeby bieżące (jedzenie, amunicja, alkohol, odzież, zapewnianie sobie poparcia ludności), a częściowo umieszczali w znanych sobie górskich kryjówkach. Kluczową rolę w organizacji przez Surovca życia zbójnickiego odgrywała ścisła dyscyplina i wielokrotne składanie uroczystej przysięgi zbójnickiej: „przysięgam wiecznemu Bogu, Trójcy Świętej i wszystkim Bożym świętym, że nigdy swoich towarzyszy nie ujawnię, nie okłamię, nie porzucę w szczęściu ani w nieszczęściu”Prisahám večnému Bohu, svatej trojici i všetkým božím svatym že nikdy svojich tovarišov nezjavim, neoklamem, nezanecham v šťasti a nešťasti.... Matej Pijak-Hajduch zeznał, że w ciągu roku musiał siedmiokrotnie odnawiać przysięgę.