Słabszą redukcję złożoności osiąga się, jeżeli dystrybucje dochodów są opisywane za pomocą udziałów w całkowitych dochodach. Zamiast wykazywać jedną miarę, badaną ludność dzieli się na segmenty, takie jak kwintyle (lub inny odsetek populacji). Każdy segment często zawiera taki sam udział osób zarabiających. W przypadku nierównego podziału dochodu udziały dochodów dostępne w każdym segmencie są różne.
Często zdarza się, że wspomniane wyżej wskaźniki nierówności są obliczane na podstawie danych z segmentów bez oceny nierówności w tych segmentach. Im większa liczba segmentów (takich jak decyle zamiast kwintylów), tym bliżej zmierzonej nierówności rozkładu do rzeczywistej nierówności. Jeśli znana jest nierówność w obrębie segmentów, całkowitą nierówność można określić za pomocą tych wskaźników nierówności, które mają właściwość „rozkładania się”.
Kwantylowe miary nierówności spełniają zasadę transferu tylko w jej słabej formie, ponieważ wszelkie zmiany w rozkładzie dochodów poza odpowiednimi kwintylami (kwartylami etc.) nie są uwzględniane przez te miary;