Jan Leon Kućmierczyk (ur. 27 lutego 1917 w Jerzmanowicach, zm. 27 października 2006 w Krakowie) – porucznik Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie rolników - Grzegorza i Marii z domu Filipek. Po ukończeniu szkoły zawodowej w Olkuszu wstąpił jako ochotnik do 9 pułku ułanów. Po odbyciu służby zasadniczej, w stopniu kaprala kontynuował służbę wojskową jako podoficer nadterminowy, kształcąc się jednocześnie na kursach gimnazjalnych. Kampanię wrześniową odbył w szeregach 9 pułku ułanów, walcząc między innymi nad Bzurą. Lekko ranny, uniknął niemieckiej niewoli i od grudnia 1939 działał w ruchu oporu. Od 1940 członek Służby Zwycięstwu Polski, jako zastępca dowódcy plutonu, a potem dowódca plutonu, uczestniczył w akcjach sabotażowo-dywersyjnych i był instruktorem na kursach podoficerskich. Na tajnych kompletach ukończył kurs społeczno-handlowy i studia ekonomiczne. W kwietniu 1943 przeniesiony do Batalionów Chłopskich, do oddziału Jana Pieńkowskiego ps. „Mohort”, z którym brał udział w akcjach na terenie powiatów olkuskiego, pińczowskiego, miechowskiego, chrzanowskiego i jędrzejowskiego. W 1944 ukończył kurs szkoły podchorążych.