Po scaleniu Batalionów Chłopskich z Armią Krajową walczył do 23 stycznia 1945 w strukturach 106 Dywizji Piechoty AK, w tym w Samodzielnym Batalionie Szturmowym „Suszarnia”.
Za udział w walkach o wieś Dobraków, podczas których został ranny, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Podporucznik od czerwca 1944, w grudniu tego roku awansowany do rangi porucznika.
Po 1945 aresztowany przez organa bezpieczeństwa, był przez kilka miesięcy osadzony w więzieniu. Po zwolnieniu zdał maturę i studiował na Wyższej Szkole Nauk Społecznych. Pracował w PSS „Społem”, handlu (w tym na stanowisku dyrektora Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Handlu Wewnętrznego) oraz transporcie samochodowym (jako dyrektor Przedsiębiorstwa Transportowego Służby Łączności w Krakowie). Na emeryturze od 1982. Po 1956 został zweryfikowany w stopniu kapitana, w kolejnych latach, jako oficer stanu spoczynku, awansował do rangi podpułkownika. Działał w organizacjach kombatanckich i niepodległościowych: Związku Legionistów Polskich, Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny, Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, Związku Inwalidów Wojennych i Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
Żonaty z Leokadią Serafin, z którą miał synów Andrzeja i Bogusława.