Józef Marcickiewicz (ur. 4 października 1895 w Padwi Narodowej, zm. 22 lutego 1982) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Antoniego i Karoliny z domu Piechocińskiej, urodzony 4 października 1895 we wsi Padew, w ówczesnym powiecie mieleckim Królestwa Galicji i Lodomerii. Tam też uczęszczał do szkoły powszechnej, a następnie do gimnazjum w Mielcu. W 1914 ukończył seminarium nauczycielskie i zadał egzamin dojrzałości. W latach 1913–1914 należał do Drużyn Strzeleckich i Związku Walki Czynnej.
W czasie I wojny światowej wstąpił Legionów Polskich, gdzie otrzymał przydział do 2 Pułku Piechoty, z którym przebył całą kampanię karpacką. Następnie służył jako sierżant w 4. kompanii I batalionu 4 Pułku Piechoty. Od 15 lipca 1915 do 6 października 1916 walczył na froncie lubelskim, a następnie wołyńskim. Po kryzysie przysięgowym, 6 września 1917 został wcielony do armii austriackiej i otrzymał przydział do 16 pułku strzelców. 4 kwietnia 1917 został wymieniony we wniosku o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Służbę zakończył 31 października 1918.