W marcu 1939 pełnił służbę w 25 pp na stanowisku I zastępcy dowódcy pułku.
W czasie kampanii wrześniowej dowodził rezerwowym 145 Pułkiem Piechoty. W czasie walk z resztką I batalionu dotarł do Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu XI B Braunschweig, a następnie Oflagu IV B Königstein i od 5 czerwca 1940 w Oflagu VII A Murnau.
Zmarł 22 lutego 1982 i pochowany został na Cmentarzu "Nowym" w Kielcach.
Był żonaty i miał dwóch synów: Jerzego (ur. 5 listopada1924) i Ryszarda (ur. 10 grudnia 1929).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6210 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych trzykrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Uwagi
Przypisy
Bibliografia