W okresie 1900–1914 pracował jako lekarz miejski i uzdrowiskowy w Delatynie. W 1910 wydał źródłowe opracowanie o warunkach balneologicznych tego uzdrowiska oferującego także „kąpiele w Prucie, ideał kąpieli rzecznej”. Publikacja ta była wskazana w 2015 jako wzór dobrej reklamy. Harasowski był jednocześnie lekarzem Kasy Chorych w Nadwórnej, a także rejonowym lekarzem więziennym. Obowiązki te wykonywał do wybuchu I wojny światowej.
Ożenił się z Robertą Nałęcz-Udrycką, z którą miał czworo dzieci: Stanisławę (1899), Helenę (1902), Adama (1904–1996) i Romualda (1912). Rodzina zamieszkała w Delatynie, gdzie Aleksander wybudował willę. Oboje małżonkowie byli miłośnikami i znawcami muzyki. Syna Adama, przyszłego uczestnika Konkursu Chopinowskiego, kompozytora i inżyniera, gry na fortepianie uczono od 5 roku życia.
thumb|Uzdrowisko Delatyn nad rzeką Prut, u wschodniego przedproża Gorganów, w okresie zimowym około 1918 Po wybuchu wojny Aleksander Harasowski został w 1914 zmobilizowany do austriackiej służby wojskowej, później wstąpił do Wojska Polskiego. W 1919 otrzymał przydział do polskiego szpitala wojskowego w Nowym Sączu, gdzie pozostał i mieszkał w okresie międzywojennym. Do rezerwy został przeniesiony w stopniu majora w 1921.