połowie XII wieku Przemyślidzi pozostawali w konflikcie z Polską, przede wszystkim o Śląsk (m.in.: wyprawa Brzetysława I w latach 1038–1039, walki z Bolesławem II Śmiałym i Bolesławem III Krzywoustym).

W XII wieku nastąpił okres osłabienia władzy książęcej tudzież rozbicia dzielnicowego w Czechach, które początkowo nie ulegały podziałom i były rządzone przez władcę naczelnego – seniora. Od 2. połowy XI wieku władza na Morawach przeszła w ręce juniorów. W zależności od sytuacji politycznej czy potrzeb tworzono tam mniej lub więcej dzielnic (pod bezpośrednie panowanie króla Morawy przeszły dopiero w 1222). Pod koniec stulecia jedność Czech została ostatecznie przywrócona.

W ciągu pełnego średniowiecza Czechy coraz bardziej integrowały się z Rzeszą. Monarcha czeski był lennikiem cesarza, obejmując władzę składał mu hołd. Czescy biskupi również byli od niego zależni, gdyż odbierali inwestyturę z rąk cesarskich aż do końca XII wieku. Przemyślidzi odgrywali dużą rolę w polityce wewnętrznej Cesarstwa, przykładowo Wratysław II Przemyślida stanowił jedyne oparcie dla osaczonego ze