Biblia kamedulska () – najstarszy rękopiśmienny słowacki przekład Pisma Świętego pochodzący z połowy XVIII wieku. Powstał w dwóch tomach. Podstawą tłumaczenia była głównie łacińska Wulgata. Jest to zabytek literatury słowackiej.
Od miejsca przechowywania w Urzędzie Parafialnym w Cifer nazywana Pismo Święte parafii z Cifer (słow. Písmo sväté fary v Cíferi). Pełna nazwa w języku słowackim: Swaté Biblia Slowénské aneb Pisma Swatého Částka I, Která w sebe obsahuge Starého Testamenta Zákon, a Zákona Historiu: Pět knih Moyžjssowýcg, Knihi Yózue, Yudikum, Ruth, Kralowské, Paralipomenon, Ezdrassowe, Tobiassowe, Yudith, Ester, Yob, Žalmi Dawidowé, Knihi Prislow, Ekklesyastej, Pjsňe, Ssalomúnowé, Knihi Mudrosti, a Syrách; Částka II, Která v sebe obsahuge Prorokú, Knihi Machaběgské a celý Testament nowý.
Historia Biblia kamedulska powstała w środowisku kamedułów, prawdopodobnie z eremu Czerwony KlasztorTomasz Jelonek, Biblia kamedulska a przekłady polskie.. Powstała w latach 50. XVIII wieku. Najpierw 6 maja 1756 zaczęto przepisywać Nowy Testament, a 4 marca 1757 Stary Testament. Prawdopodobnie całą pracę ukończono wiosną 1760. Podstawą tłumaczenia była łacińska Wulgata. Przekład dokonano w tzw.