RAF St Eval – baza lotnicza Royal Air Force funkcjonująca w latach 1939–1959, podlegająca dowództwu RAF Coastal Command, zlokalizowaną na terenie wioski St Eval w Kornwalii. Historia bazy Budowa bazy Plan rozwoju RAF z lat 30. przewidywał istnienie baz umożliwiających lotnicze patrole przeciw okrętom podwodnym i nawodnym u południowo-zachodnich wybrzeży Anglii. Prace nad budową bazy rozpoczęto w 1938, burząc wioskę St Eval. Przetrwał tylko kościół przejęty przez RAF jako kościół, który nadal istnieje. Baza została otwarta 2 października 1939. Bitwa o Anglię W czerwcu 1940 baza stała się kwaterą główną dowództwa RAF Fighter Command podczas bitwy o Anglię. Stacjonowały w niej myśliwce: Supermarine Spitfire, Hawker Hurricane i Bristol Blenheim biorące udział w bitwie. Lotnisko latem 1940 i z początkiem 1941 było kilkakrotnie bombardowane przez Luftwaffe w nocnych nalotach, co spowodowało znaczne szkody i straty. Podobnie naloty w maju 1942 przyniosły zniszczenia budynków i samolotów. Dla obrony baza została wyposażona w urządzenie wysyłające w powietrze stalową kurtynę opadającą na spadochronach. Miało to na celu rozbicie wrogich samolotów i spowodowanie ich awarii, ale urządzenie to zawiodło. Aktywność operacyjna Od grudnia 1940 do końca wojny z bazy wykonywano loty meteorologiczne oraz fotograficzne misje rozpoznawcze.