W dniu 6 kwietnia 1941 bombowiec torpedowy Beaufort z bazy St Eval rozpoczął atak na niemiecki pancernik Gneisenau stojący w porcie Brest. Zdołał wystrzelić torpedę z bliskiej odległości, ale został zestrzelony. Jednak pancernik został poważnie uszkodzony poniżej linii wodnej i musiał wrócić do doku w celu naprawy.
Latem 17 lipca 1942 61 Eskadra RAF odnotowała pierwsze w grupie RAF Bomber Command niepodważalne zniszczenie U-boota w Zatoce Biskajskiej.
Od października 1942 w bazie stacjonowały eskadry amerykańskie z zadaniem patrolowania Zatoki Biskajskiej w poszukiwaniu U-bootów. Bombowce Consolidated B-24 Liberator były wyposażone w radary i inny sprzęt do wykrywania okrętów podwodnych. Najskuteczniejsze patrole przeprowadzono w dniach 18 lipca–2 sierpnia 1943, po których Niemcy unikali wynurzania się w ciągu dnia. Wypadek w St Eval W sierpniu 1943 Whitley i Liberator zderzyli się na wybiegu. Whitley zapalił się, co po wybuchu ładunków głębinowych spowodowało ogromną eksplozję oraz utratę samolotu i załóg. Kolizja była częściowo wynikiem złego układu pasa startowego, z martwym punktem, który ukrywał jeden samolot przed drugim. 1944 - koniec wojny Znaczenie bazy St Eval było tak istotne, że na początku 1944 zainstalowano w celu rozpraszania mgły wokół pasa.