W listopadzie 1915 r. wraz z mężem przeprowadza się do Meknes. Angażuje się w prace Service des Arts Indigènes, urzędu zajmującego się ochroną dziedzictwa kulturowego Maroka oraz pisze artykuły przybliżające francuskim czytelnikom kulturę i sztukę tego kraju. W latach 1917–1919 publikuje cykl nowel Le harem entr’ouvert, wielokrotnie potem wznawiany, a w 1922 r. ukazuje się jej powieść Derrière les vieux murs en ruines (Stare zrujnowane ściany).
24 maja 1921 r. wyznaje w swoim dzienniku, że od dwóch lat jest poważnie chora i że amputowano jej lewą pierś. Operacja niewiele pomaga. Bracia Tharaud, którzy odwiedzają ją niedługo przed śmiercią opisują wycieńczone chorobą ciało, niezdolne praktycznie do ruchu i żywe oczy zdradzające niezwykła aktywność umysłuJ. et J. Tharaud, Préface. Novembre 1929 w: André Réveillaud: Le Peintre de Fès. Paris: Éditions Tensing, 2014, .. We wpisie w dzienniku poczynionym już ręką męża można przeczytać, że ostatnie dziesięć miesięcy życia Aline Réveillaud de Lens przeżyła w cierpieniu, leżąc praktycznie bez ruchu. Zmarła 10 lutego 1925 r. w Fezie, w wieku niespełna 44 lat.