W 1922 r. ukazuje się najciekawsza książka pisarki: Derrière les vieux murs en ruines. Nosi ona podtytuł „powieść marokańska” i jest napisana w formie pamiętnika Francuzki, która przeprowadza się do Meknes. Akcja powieści skupia się na planowanym małżeństwie miejscowego bogacza z nastoletnią córką dawnego wroga, który nadał jej rzadki w krajach islamu przywilej polegający na tym, że nie można wydać jej za mąż wbrew jej woli. Dziewczyna nie chce poślubić dużo starszego mężczyzny, ale ten przekupuje jej najbliższych, którzy przekonują ją do małżeństwa. Ta historia służy jedynie za pretekst do opisania życia marokańskich kobiet oraz ich relacji z europejską narratorką, a z powieści wyłania się rzadki w tamtych czasach szacunek dla obcej kultury, a czasem wręcz fascynacja tą kulturą.
Jeszcze przed śmiercią w 1925 r. Aline Réveillaud de Lens zdążyła opublikować L’étrange aventure d’Aguida, (Dziwna przygoda Aguidy). Jest to zbiór trzech nowel o podobnym schemacie: marokański bohater popada w tarapaty przez własnych rodaków i z trudnej sytuacji pomaga mu wyjść francuskie małżeństwo, w którym łatwo można dostrzec cechy państwa Réveillaud.