Nowele są o tyle interesujące, że narracja prowadzona jest z punktu widzenia marokańskich bohaterów, a obecność Francuzów w Maroku nie jest oceniana jednoznacznie pozytywnie.
Pratiques de harems marocains. Sorcellerie, médecine, beauté (Praktyki marokańskich haremów. Czary, medycyna, uroda) to z kolei wydany w 1925 r. już pośmiertnie zbiór recept magicznych i popularnych w Maroku praktyk leczniczych poprzedzony wstępem Aline Réveillaud de Lens. Autorka nie komentuje przytaczanych recept, które już wcześniej publikowała w czasopiśmie „Maroc Médical” natomiast jej stosunek do opisywanych praktyk, czasem dość absurdalnych z punktu widzenia medycyny można określić jako chęć ich zrozumienia.
Dopiero w 1932 r., siedem lat po śmierci, w "La Revue de Paris" ukazuje się cykl jej nowel Jardins maures (Mauryjskie ogrody). Ich bohaterem jest niejako przestrzeń, tytułowe ogrody, będące dla marokańskich kobiet żyjących w zamknięciu namiastką żywej natury i miejscem, gdzie znajdują pocieszenie.
Aline Réveillaud de Lens była też autorką wielu artykułów.