O 3.00 sowiecka grupa uderzeniowa zaatakowała na przesmykach międzyjeziornych. Ogień artylerii zmiótł zasieki z drutu kolczastego, wszystkie połączenia telefoniczne obrońców zostały zerwane, a okopy w wielu miejscach zasypane. Piechota sowiecka w kilku falach tyralier uderzyła na III batalion 33 pułku piechoty między Dryhuczami a Sawczonkami. Po godzinie polski batalion wycofał się na Klemin. Odwrót rozpoczął również II batalion, broniący odcinka Halino – Sawczonki. W tym momencie dowodzący 33. pułkiem piechoty kpt. Stefan Hryniewiecki wprowadził do walki z rejonu Peresławka – Morozy odwodowy I batalion. I batalion wspólnie z II bp odzyskał utracone okopy.
W kolejnych godzinach kompanie 33 pp siedemnaście razy przechodziły do kontrataku na bagnety. Około 16.00 dwie sowieckie brygady 3. Korpusu Kawalerii wyszły na tyły wojsk polskich. Do walki wszedł odwodowy III/155 pp. Ranni zostali dowódca batalionu por. Antoni Szyfter i dowódca 11 kompanii ppor. Jan Paprocki. Dowódca 12. kompanii ppor. Mieczysław Kowalski dostał się do niewoli i niedługo potem został zamordowany. Przed rozpoczęciem odwrotu chor. Stanisław Sobkowiak wysadził w powietrze własny magazyn amunicji, zniechęcając czerwonoarmistów do pościgu. W tej sytuacji ppłk Sawicki wydał wszystkim pododdziałom grupy rozkaz odwrotu na Miory – Brasław.