Nowe otwarcie w rozwoju kina chorwackiego przyniósł wykształcony w Pradze Lordan Zafranović. Film tego ostatniego, Okupacja w 26 obrazach (1978), przedstawiał w sposób bezpardonowy okrucieństwa II wojny światowej, ale też ukazywał ponadnarodową przyjaźń Chorwata, Włocha i Żyda, która odnawia się po wydarzeniach wojennych. Zafranović dopełnił swoją trylogię wojenną dziełami Upadek Italii (1981) i Wieczorne dzwony (1986).

Kino chorwackie po rozpadzie Jugosławii mały|Ognjen Sviličić Rozpad Jugosławii po ogłoszeniu niepodległości przez Chorwację w 1991 roku oraz zniszczenia wojenne, wespół z prywatyzacją mienia państwowego oraz dyktatorskimi zapędami władz niepodległego państwa, spowodowały zahamowanie produkcji filmowej na terenie Chorwacji. Dopiero na początku XXI wieku, w wyniku liberalizacji państwa, pojawiły się bardziej przyjazne warunki do tworzenia filmów rozrachunkowych;