Z pożaru ponownie ocalała jedynie Kaplica Matki Bożej Piaskowej, bo nad całym gmachem kościoła, kaplicy i klasztoru unosi się śliczna jakaś postać kobieca, cała jakby w śnieżnej bieli ubrana, a długim i szerokim płaszczem swoim wszystkę przestrzeń murów na około okrywająca. mały|Potop szwedzki, fragment malowideł z sufitu krużganków klasztornych na Piasku Pomimo ratunku z pożaru, pozostałe zabudowania posłużyły najeźdźcy do oblegania miasta. Klasztor został doszczętnie złupiony i wyburzony, pozostała jedynie ściana z cudownym wizerunkiem. Połupane kamienie, spadające z góry, utworzyły rodzaj kurtyny, czy też zasłony, jakby je jakaś wprawna ręka układała i ta niezwykła kupa kamieni, niczym pokrowiec zakryła w końcu całą powierzchnie obrazu. Pomimo zorganizowania przez Szwedów wysypiska, licznych profanacji i prześladowania wiernych, mieszkańcy Krakowa gromadzili się przed obrazem na modlitwę. W akcie złości, jeden z żołnierzy miał uderzyć szpadą w oblicze, raniąc policzek Madonny. W bezpośrednim następstwie, miał zostać postrzelony w to samo miejsce, przez niespodziewanie nadciągający hufiec polski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Obraz Matki Bożej Piaskowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.