Dziecko stymuluje okolicę krocza, pociera nim o różne przedmioty, jak meble czy zabawki, zaciska uda, a nawet rozbiera się w obecności innych osób i dotyka własnych zewnętrznych narządów płciowych. Wystąpić może wkładanie przedmiotów do naturalnych otworów ciała.
Aktywność taka nie musi zakończyć się w okresie latencji. Może pojawiać się w rozwoju wcześniej, niż w typowym dla masturbacji rozwojowej wieku przedszkolnym, a więc w okresie wczesnego dzieciństwa. Sygnalizuje problem, którego samodzielne rozwiązanie przekracza możliwości dziecka. Powodem wykraczającej poza normę masturbacji może być wiele różnych czynników. U dziecka powstaje duże napięcie, potrzeba znacznej stymulacji. Do przyczyn zalicza się dysfunkcjonalny system rodzinny, z obecnością konfliktu bądź patologii w rodzinie, zaniedbanie, niedostatek należytej opieki i uwagi ze strony rodziców czy innych opiekunów, rozłąka z nimi, poczucie osamotnienia, stres, brak odpowiedniej stymulacji. W szczególności może rozwinąć się na skutek przemocy seksualnej, służąc poradzeniu sobie z lękiem czy przebytą traumą. W takim przypadku bywa niekiedy wyodrębniana jako osobny rodzaj masturbacji. Może jednak wynikać z bardziej typowych dla dzieci lęków, jak lęk przed ciemnością.