W 2002 przyznała mu status gatunku narażonego na wyginięcie (VU), by w 2008 zmienić klasyfikację na gatunek bliski zagrożenia (NT), umieszczając go w tym ostatnim roku w rodzaju Pardofelis. W 2015 powtórzono klasyfikację jako NT, zaś w 2025 powrócono do statusu VU. Gatunek jest ujęty w załączniku I CITES. Polowań zakazano w Bangladeszu, Chinach, Indiach, Indonezji, Kambodży, kontynentalnej Malezji, Mjanmie, Nepalu, Tajlandii i Wietnamie, nie zawsze jednak w krajach tych prawa się rzeczywiście przestrzega. Laos polowania limituje.
Zagrożenia czyhające na mormi złocistego to polowania i niszczenie jego siedlisk, w szczególności wobec niezwykle wysokiego tempa wylesiania w Azji Południowo-Wschodniej. Lasy zmieniane są w tereny użytkowane przez człowieka, siedliska niszczą tamy. W niektórych okolicach wzmaga się zabijanie zwierzęcia, przez co uzyskuje się części jego ciała i skóry na sprzedaż. Swego czasu zabroniono handlu produktami z tygrysa, w tym jego kośćmi, używanymi niegdyś na dużą skalę w medycynie ludowej. Zakaz handlu tygrysimi kośćmi spowodował zastępowanie ich kośćmi innych kotowatych, także mormi złocistego. Skóry zdarte z mormi złocistego specjalnie malowano, by wyglądały na tygrysie.