thumb|240px|Początek Ewangelii Mateusza z Nowego Testamentu Frencla (1706) thumb|240px|Biblia protestancka, otwarta na Nowym Testamencie Frencla (1727) Łużyckie przekłady Biblii – grupa przekładów Pisma Świętego w językach dolno- i górnołużyckim. Pierwsze tłumaczenia rozpoczęto w XVI wieku, natomiast pierwsze wydania drukowane opublikowano na początku XVIII stulecia.
Pierwszymi wydanymi drukiem przekładami były: w języku dolnołużyckim – Nowy Testament Fabriciusa (1709) i Stary Testament Fryca (1796), zaś w górnołużyckim – Nowy Testament Frencla (1706) i pełna Biblia (1728).
Dolnołużyckie przekłady W 1548 pastor Mikławš Jakubica ze wsi Lubanice ukończył przekład Nowego Testamentu. Pod względem językowym był to przekład bardzo niejednolity – zawierał zarówno elementy wschodnio-dolno-łużyckie i zachodnio-dolno-łużyckie, jak również górnołużyckie, czeskie oraz polskie. Przekład ten nie został wydany drukiem.