Nessa Cohen, właśc. Helen Nessa Cohen (ur. 11 grudnia 1885 w Nowym Jorku, zm. 16 grudnia 1976 tamże) – amerykańska rzeźbiarka i malarka. Najbardziej znana ze swych studiów postaci Indian północnoamerykańskich. Uczestniczka wystawy Armory Show.

Życiorys i twórczość mały|left|150px|Nessa Cohen, Wschód słońca, brąz, Armory Show Helen Nessa Cohen urodziła się w Nowym Jorku w rodzinie o korzeniach niemiecko-rosyjskich. Swoje prace najpierw wystawiała w rodzinnym mieście. Ukończyła Barnard College. Później studiowała rzeźbę pod kierunkiem Jamesa Frasera w nowojorskiej Art Students League. Następnie wyjechała do Paryża, gdzie studiowała pod kierunkiem Charles’a Malfroya oraz Charles’a Despiau. Prace Cohen znalazły się na wystawie National Academy of Art w 1912 roku; jeden z recenzentów zwrócił uwagę na jej „surową” pracę, zatytułowaną Nawaho obserwujący kobiety przy pracy. Zainteresowanie zachodnimi motywami znalazło również odzwierciedlenie w jednej z jej dwóch prac, wystawionych na Armory Show, zatytułowanej Wschód słońca (1911), przedstawiającej samotnego Indianina w duchowej pozie. Druga praca, zatytułowana Wiek, przedstawiała skuloną staruszkę czekającą na pociąg.