Dlatego też początkowo temy organizowane były jedynie w azjatyckiej części cesarstwa, z czasem jednak jak Bizancjum zaczęło odzyskiwać terytoria po wojnach z Persami, Słowianami, czy Awarami, ten system administracyjny poszerzał się o nowe ziemie także w części europejskiej.
Charakterystyka Żołnierzami temów byli stratioci, którzy dostawali od cesarza określone działki ziemi zwane później stratiotika ktemata. W zamian za ziemię stratioci zobowiązani byli do służby wojskowej i z nich składała się nowa armia, czyli korpusy temówGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 161.. Przydzielona im ziemia przekazywana była później dziedzicznie z ojca na synaGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 129.. Na wojnie stratiota powinien pojawić się konno w pełnym rynsztunku. System ten utrwalał w Bizancjum drobną własność ziemską w miejsce ogromnych latyfundiów, które doszczętnie upadły zwłaszcza po podboju wschodniej części cesarstwa przez Arabów. Oprócz stratiotów osobno funkcjonowali wolni chłopi, niezobowiązani już do służby w wojsku. Stratioci oprócz ziemi dostawali za swą służbę również żołd, choć w niewielkiej ilości. Ich obowiązkiem było płacenie podatków, podobnie jak i w przypadku wolnych chłopów.