Stefan Michalik (ur. 6 grudnia 1897 we Frydku, zm. 8 lub 9 maja 1940 w Kalininie) – legionista, starszy przodownik Policji Województwa Śląskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się jako Stefan Poremba. Był synem Stefana Poręby, który poznawszy swojego ojca, w 1899 roku przyjął jego nazwisko Michalik oraz Anny z d. Sporysz.
Pierwsze lata życia spędził we Frydku na ówczesnym Śląsku Cieszyńskim, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej. Po śmierci ojca (w 1904) i matki (w 1911) przeprowadził się do Grybowa, gdzie zamieszkał ze swoim dziadkiem, Kazimierzem.
1 stycznia 1916 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 7. kompanii II batalionu 5 Pułku Piechoty. W lipcu 1916 trafił do niewoli rosyjskiej i został osadzony w obozie dla jeńców w Darnicy koło Kijowa, a następnie w Odessie.
Brał udział w walkach z bolszewikami w okresie przejścia 3 Dywizji Strzelców Polskich z Jelni do Bobrujska.
Po zwolnieniu z obozu wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji pod dowództwem gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Na polecenie Polskiego Komitetu Wojskowego służył jako kurier dostarczając do Korpusu materiały propagandowe.