Ponownie do niewoli, tym razem bolszewickiej, trafił w marcu 1918 pod Homlem. Ze względu na miejsce urodzenia uznano go za Czecha i z niewoli wrócił z transportem jeńców czechosłowackich w grudniu 1920. Jeszcze w tym samym miesiącu nielegalnie przekroczył granicę Polską i w styczniu 1921 wstąpił do Armii Polskiej, służąc w pułku w Nowym Sączu.
W okresie od sierpnia do grudnia 1921 pracował w Urzędzie Komisarza Urzędu Emigracyjnego w Oświęcimiu, a od lutego do listopada 1922 roku pracował w Policji Państwowej w Krakowie. Od 1922 policjant Policji Województwa Śląskiego. Najpierw jako posterunkowy (od 1 maja 1926), potem przodownik policji (od 1 stycznia 1929) i starszy przodownik Służby Śledczej (od 1 lutego 1937). Zajmował się tematyką fałszerstw.
W 1939 ewakuowany z Bielska został przeniesiony na wschód. Aresztowany 24 września 1939 roku w Kosowie Huculskim dostał się do niewoli radzieckiej. Internowany następnie w więzieniu w Stanisławowie, trafił do obozu w Juchnowie, a 27 grudnia 1939 do obozu NKWD w Ostaszkowie.
Według listy 054/1-312-84 z 5 maja 1940 został wysłany na śmierć w Kalininie. Zamordowany w nocy z 8 na 9 maja 1940 roku. Pochowany w Miednoje.