Czas po plebiscycie Ostatecznie w maju 1922 roku podpisano konwencję między Polską a Niemcami. W wyniku jego podziału Gliwice, a wraz z nimi Łubie i Kopienica, znalazły się w granicach Republiki Weimarskiej. Granica z Polską przebiegała około dziesięciu kilometrów od tych miejscowości, a jej przekroczenie możliwe było jedynie na podstawie specjalnych przepustek. Po podziale Górnego Śląska 23-letni Honiok przeniósł się do Tarnowskich Gór, znajdujących się wówczas po polskiej stronie granicy. Kierowała nim nadzieja, że w ten sposób jego rodzina uniknie prześladowań i szykan ze strony niemieckich bojówek cywilnych. Wiązał swoją przyszłość z odrodzoną Rzeczpospolitą, w której granicach czuł się bezpieczniej, choć brak jest informacji o jego zajęciach w tym okresie. Nie potrafił jednak odnaleźć się w nowym miejscu i w 1925 lub 1926 roku zdecydował się wrócić w rodzinne strony. Na tę decyzję wpłynęła tęsknota za domem, złagodzenie niemieckich represji wobec ludności polskiej oraz poprawa sytuacji gospodarczej w Republice Weimarskiej.