W drugiej wyprawie w latach 1893–1894 obok statku Larsena uczestniczyły dwie inne jednostki „Castor” i „Hertha”. Według Millsa, podczas wyprawy znowu nie zaobserwowano żadnych waleni. Larsen widział jednak wiele fałdowców, na które można było polować przy zastosowaniu systemu połowu Svenda Foyna. Miało to zainspirować go do rozwinięcia nowoczesnego wielorybnictwa na wodach południowych. Wyprawy zwiadowcze zapoczątkowały długoletnią współpracę Christensena z Larsenem.
Wielorybnictwo w Antarktyce Christensen początkowo skupiał się na Arktyce. W 1903 r. założył firmę A/S Ørnen, która prowadziła połowy na wodach Finnmarku i Svalbardu. W tym celu przybudował statek „Telegraf” w pierwszy na świecie statek-przetwórnię do przetwarzania wielorybów – jednostka została nazwana „Kogeri No. 1”. W 1904 r. przybudował kolejną jednostkę „Admiralen”, która w 1905 r. została wysłana na wody Antarktyki. W 1904 r. Larsen rozpoczął połowy ze stacji wielorybniczej w Georgii Południowej i razem z Christensenem stali się prekursorami nowoczesnego wielorybnictwa w Antarktyce.