Zostaje rozpalone duże ognisko, które zwraca uwagę załogi przepływającego statku. Wkrótce wszyscy powracają do Anglii i do swoich dawnych ról. Lord Loam znów jest bogatym arystokratą, a Crichton jego wiernym kamerdynerem. Wszyscy milczą o tym co wydarzyło się na wyspie, a lord Woolley posuwa się nawet do opublikowania poczytnej powieści o pobycie na wyspie w której wyolbrzymia swoją rolę jako wybawcy wszystkich. Nikt nie ma mu tego za złe i każdy doskonale rozumie sytuację. Jednak mądry i przewidujący Crichton rozumie, że cała ta sytuacja jest w gruncie rzeczy bardzo niewygodna dla wszystkich. Wie, że związek jego i córki lorda nie ma już żadnych szans powodzenia. Postanawia odejść wraz z Elizą, która od dawna już darzy go szczerym uczuciem. Garść pereł przywieziona z wyspy ma ułatwić im start na nowej drodze życia. Obydwoje opuszczają posiadłość lorda, czule żegnani przez arystokratycznych towarzyszy niedawnej niedoli.