halb-inteligentn) to funkcjonujące w języku jidysz zapożyczenie językowe, pochodzące z języka rosyjskiego (ros. polu-inteligent), które zostało stworzone i rozpowszechnione przez żydowsko-rosyjską inteligencję. Pojęcie to określało Żydów, którzy nie uzyskali formalnego wykształcenia, lecz zdobyli wiedzę świecką w drodze samokształcenia. „Półinteligenci”, włączeni w działalność ruchu socjalistycznego, uczynili z języka jidysz medium politycznej propagandy, która dotąd nie docierała do żydowskich robotników ze względu na barierę językową – inteligencja żydowsko-rosyjska posługiwała się niemal wyłącznie językiem rosyjskim. Historyk Henry J. Tobias pisał, że do najbardziej aktywnych przedstawicieli żydowskiej „półinteligencji” należeli Sender i Tajbeczke Zeldow, a także ich bliski współpracownik – Chaim Jankiel Helfand, pseud. „A. Litwak” (1874–1932): „Litwak, archetyp «półinteligenta», wstąpił do ruchu zimą 1893 r. za pośrednictwem przyjaciół, którzy powiedzieli mu, że inteligenci poszukują młodych ludzi znających dobrze język żydowski.