Podwójna helisa. Historia odkrycia struktury DNA () – autobiograficzna książka amerykańskiego genetyka Jamesa Watsona opisująca historię odkrycia struktury DNA. Opublikowana w 1968, w Polsce po raz pierwszy wydana w 1975 w przekładzie Włodzimierza Zagórskiego pod nieprawidłowymSpirala jest krzywą płaską, podczas gdy kwas ma strukturę przestrzenną zwaną właśnie helisą. tytułem Podwójna spirala: relacja naoczna o wykryciu struktury DNA przez Wydawnictwo „Wiedza Powszechna” w serii Omega. W 1995 książkę wznowiła oficyna Prószyński i S-ka w serii „Na ścieżkach nauki” już pod właściwym tytułem.
Początkowo książka miała nosić tytuły Honest Jim i Base Pairs.
Problematyka mały|Początek artykułu Watsona i Cricka o odkryciu struktury DNA, opublikowanego 25 kwietnia 1953 Autor, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1962, przedstawia okoliczności, które doprowadziły w lutym 1953 do „bodaj największego odkrycia naukowego XX wieku” – odkrycia struktury DNA. Ta „błyskotliwa i pełna anegdot opowieść” opisuje lata 1951–1953, kiedy 23-letni Watson, „genialne dziecko genetyki”, przybył do Europy, by odbyć staż naukowy. Po rocznym pobycie w Kopenhadze trafił do laboratorium Cavendisha, prowadzonego przez sir Lawrence’a Bragga na Uniwersytecie Cambridge, gdzie zaczął pracować z Francisem Crickiem.