Podczas I wojny światowej 6 sierpnia 1914 przystąpił do oddziałów strzeleckich. Potem był przydzielony do Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego. Mianowany chorążym kancelaryjnym 1 lipca 1915. Od 6 listopada 1915 był oficerem werbunkowym w Miechowie. Awansowany na podporucznika kancelaryjnego z dniem 1 grudnia 1916. W okresie od 6 kwietnia do 4 czerwca 1917 pełnił stanowisko kierownika PUZ w Kielcach. Po kryzysie przysięgowym z lipca 1917 przystąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. W jego szeregach był żołnierzem 1 kompanii karabinów maszynowych 3 pułku piechoty. W bitwie pod Rarańczą w połowie lutego 1918 przeszedł front. W trakcie bitwy pod Kaniowem w maju 1918 został wzięty do niewoli niemieckiej, z której wkrótce zbiegł, po czym wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji.