25 października 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu podporucznika. Został przydzielony do Ministerstwa Spraw Wojskowych. 7 maja 1919 został zwolniony do rezerwy. Po wojnie z 1920 był majorem w 1 pułku saperów. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Jako oficer nadetatowy 1 pułku saperów był kierownikiem Kierownictwa Rejonu Inżynierii i Saperów Warszawa-Miasto. W grudniu 1925 przeniesiony do rezerwy. W 1934 jako podpułkownik rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer po ukończeniu 40 roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
Od 2 czerwca 1927 był dyrektorem Funduszu Kwaterunku Wojskowego. Po 1929 był szefem szefa Departamentu Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. Członek Głównego Sądu Koleżeńskiego Związku Legionistów Polskich od 1936Związek Legionistów Polskich : 1936-1938 r. : sprawozdanie Zarządu Głównego Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1938, s. 34..