Obaj otrzymali od Karola Ferfeckiego z konsulatu RP w Ungvár propozycję służby w charakterze kurierów transgranicznych przenoszących pocztę. 20 maja 1940 otrzymał od Perssinga polecenie pierwszego transportu z pieniędzmi na ziemie polskie. Po kilku dniach przygotowań wyruszyli w drogę powrotną trasą przez granicę polsko-węgierską (mijając szczyt Stryb od wschodu), zabierając w plecakach poleconą pocztę tj. banknoty. Ładunek zdeponowali w punkcie przerzutowym w Żubraczem, w domu ks. Władysława Gedroycia, gdzie główną rolę odgrywała jego córka Jadwiga Kociatkiewicz. Następnie Sołtysik i Grzyb wrócili do Sanoka, a wkrótce potem ponownie udali się przez Żubracze do Kołonic. W kolejnych miesiącach odbywali kursy z bazy „Romek” na Węgrzech do Polski (prowadzonej przez Franciszka Mazurkiewicza ps. „Korday”, zaś innym przełożonym był Feliks Grodzicki ps. „Gryf”) na transgranicznej trasie kurierskiej pod nazwą „Las” (na odcinku Kołonice–Sanok, na której działali w ramach Tajnej Organizacji Wojskowej w konsulacie RP w Ungvár). Ich kursy z Ungvár do Polski trwały od maja do września 1940, a przenoszoną pocztę odbierali od Ferfeckiego (niekiedy też od leśniczego Adama Pałasiewicza w Kołonicach). Trasę na odcinku Ungvár–Sanok, mierzącą 130 km, pokonywali w cztery dni.