W wyniku rewolty marynarze okrzyknęli cesarzem drungariusza temu Kybirajoton o imieniu Apsymar, który jako cesarz przyjął imię Tyberiusz III. Apsymar bez większych problemów zajął Konstantynopol, a Leoncjuszowi podobnie jak jego poprzednikowi ucięto nos, a następnie wtrącono do klasztoru. Zmiana cesarza na tronie nie spowodowała jednak zwycięstw militarnych przeciwko Arabom, którzy kontynuowali podbój północnych wybrzeży Afryki, a około 711 wkroczyli do ostatniej posiadłości bizantyńskiej w tym rejonie – Septum.
Powrót Justyniana O momentu swojej detronizacji Justynian II planował powrót na bizantyński tron. Najpierw uciekł z Chersonezu do Chazarów, szukając u nich wsparcia w walce z Tyberiuszem. W tym celu Justynian pojął nawet za żonę siostrę kagana Chazarów, jednak ten pod naciskami Leoncjusza zdecydował się oddać go Bizantyńczykom. Justynian ostrzeżony o niebezpieczeństwie zdołał uciec drugi raz, tym razem do kagana Bułgarów Terwela. Tym razem Justynianowi udało się uzyskać realne poparcie i Terwel zorganizował jesienią 705 wyprawę na Konstantynopol. Po trzech dniach bezowocnego oblężenia Justynian przedarł się do miasta przez rurę akweduktu, a jego pojawienie się wywołało popłoch wśród załogi stolicy.