Próby i zamiary – zbiór opowiadań Zofii Romanowiczowej wydany w 1965 roku, w Londynie nakładem Polskiej Fundacji Kulturalnej. Okładkę zaprojektowała Danuta Laskowska.
O zbiorze Zbiór Próby i zamiary składa się z siedemnastu opowiadań z dotychczasowego dorobku pisarki, głównie z tekstów tworzonych i publikowanych w latach pięćdziesiątych w czasopismach emigracyjnych – w „Horyzontach”, „Kulturze”, „Orle Białym”, „Wiadomościach”, „Związkowcu”, „Życiu”. Pomysłodawcą zbioru był Juliusz Sakowski, a jego promotorem Marian Hemar.
Problematyka zbioru Większość opowiadań, zamieszczonych w zbiorze Próby i zamiary dotyczy wspomnień, związanych z II wojną światową, z doświadczeniami wyniesionymi z więzień i obozów. Marian Hemar pisał o nim następująco: „Książka piękna i bolesna, brutalna i delikatna, przeszywająca grozą i przejmująca do łez. Jej tematem są przeżycia, których nie można pamiętać, a nie wolno zapomnieć. Jest osiągnięciem literackim z rzędu tych, których autorzy dostają nagrodę Nobla. Książka ta daje Zofii Romanowiczowej miejsce w pierwszym rzędzie naszej literatury”.