Będąc cudzoziemką i być może heterą, Aspazja była wolna od prawnych ograniczeń, które tradycyjnie zamykały zamężne kobiety w ich domach, tym samym mogła uczestniczyć w życiu publicznym miasta. We wczesnych latach czterdziestych V w. została kochanką ateńskiego męża stanu Peryklesa. Po tym, jak (ok. 445 r. p.n.e.) rozwiódł się ze swą pierwszą żoną, Aspazja żyła z Peryklesem, jednakże jej status małżeński pozostaje dyskusyjnyFornara i Samons stoją na stanowisku, że Perykles poślubił Aspazję, ale w świetle jego prawa była ona „ułomną” towarzyszką (Fornara-Samons, Athens from Cleisthenes to Pericles, 31, 162–166). Wallace argumentuje, że pobierając się z Aspazją (o ile tak było), Perykles kontynuował dystyngowaną tradycję ateńskiej arystokracji poślubiania ustosunkowanych cudzoziemek (R.W. Wallace, Review of Henry's book). Z kolei Henry jest przekonany, że prawo o obywatelstwie uniemożliwiło Peryklesowi zawarcie małżeństwa z Aspazją i dlatego musiał żyć z nią w związku pozamałżeńskim (M. Henry, Prisoner of History, 138–139). Opierając się na fragmentach komedii, Henry utrzymuje, że Aspazja prawdopodobnie była pallake, co oznacza konkubinę (M. Henry, Prisoner of History, 21). Zdaniem historyka Williama Smitha, związek Aspazji z Peryklesem był „analogiczny do nowożytnych małżeństw morganatycznych” (W.