Miejsce, na którym wzniesiono Deutschherrenhaus w tamtym czasie leżało bezpośrednio na cyplu zbiegu Mozeli i Renu, a wkrótce po oddaniu zakonnej siedziby do użytku otrzymało nazwę Deutscher Ordt. Wzmianka z 5 lutego 1501 informuje, że burmistrz i rada miejska Koblencji zwrócili się do rycerzy zakonnych w sprawie bramy na duitschen ort – słowo ort w szczególnym znaczeniu niebędącym już w użyciu oznacza „cypel przy ujściu rzeki”. Następnie na przestrzeni wieków nazwa stopniowo zmieniała się na Deutsches Eck. Pochodzący z października 1794 r. tzw. plan Dilbeckera (niem. Dilbecker-Plan), w którym używana jest nazwa am teutsche eck, jest pierwszym kartograficznym dowodem na zakończenie rozwoju nazwy obszaru przy ujściu Mozeli do Renu.
Przekształcenia obszaru Deutsches Eck i budowa Kaiser-Wilhelm-Denkmal thumb|left|Obszar Deutsches Eck w 1875 r. Fotografie z ostatniej ćwierci XIX wieku pokazują, że Mozela wpadała do Renu prawie pod kątem prostym. Około 1880 r. teren Deutsches Eck połączono molem ze znajdującą się przed nim piaszczystą mielizną, celem utworzenia u ujścia Mozeli. W rezultacie ujście Mozeli przesunęło się o około 200 m na północ. Molo i mielizna były określane pochodzącą z koblenckiej gwary nazwą Hondsschwanz), gdyż geograficznie stanowiły ostatnie odgałęzienie pasma górskiego Hunsrück.